„Opowieści z Narnii” to wspaniała literatura przeznaczona dla najmłodszego odbiorcy, choć i dorośli znajdą w niej coś dla siebie. Książka ta, która ukazała się na rynku wydawniczym po raz pierwszy w 1950 roku, od razu zrobiła wokół siebie mnóstwo szumu i zamieszania. Nie spodziewał się tego w żaden sposób jest autor S.C. Lewis, który do pisania przez dłuższy czas był skutecznie odwodzony przez Tolkiena. Na szczęście nie uległ jego presji i dziś możemy być świadkami i współuczestnikami niezwykłych przygód czworga rodzeństwa.

Książa ta pomimo że jest przeznaczona dla najmłodszego odbiorcy i napisana została przystępnym językiem, który przeniesie dziecko bez problemu i w zrozumiały sposób w świat magii i czarów, nie jest pozbawiana odniesień literackich, zwłaszcza chrześcijańskich.

Warto nadmienić, że powieść „Opowieści z Narnii” powstała podczas chrześcijańskiego okresu, który wyróżnia się w życiorysie twórcy, a sam autor był znanym i docenianym pisarzem książek religijnych. W zasadzie w każdej z siedmiu części tej niezwykłej literatury można odszukać korespondencje z chrześcijaństwem. Sam Aslan jest uosobieniem Chrystusa, który podobnie jak on ginie za ludzi, a po jakimś czasie zmartwychwstaje. Zresztą to on, niczym Bóg, stwarza na świat Narnii, powołując go do życia za sprawą pieśni.

Motywy chrześcijańskie przeplatają się w powieści z postaciami zapożyczonymi z baśni brytyjskich i irlandzkich oraz bohaterami mitologii grackiej. Jest więc to książka przeznaczona dla dzieci, jednak tylko wprawiony czytelnik zauważy tu niezwykle czytelne wpływy literatury.